If you work with svn command line like me you’ve probably ran into the fact that the ‘add’ command does not support recursive addition of unversioned files. You can use this short script to help you out:
1) Create a new file in /usr/local/bin with a name like svnadd with following content:
#!/bin/sh
svn status | perl -ne 's/^\?\s+(\S.+)$/\1/g;chomp;system("svn add \"$_\"");'
2) Save it.
3) From now on you can execute ‘svnadd’ in your working directory.
Nice little trick without having to set disabled and the input not getting submitted or whatever:
"$('#inputId').attr('readonly', true);
of course to remove use:
"$('#inputId').removeAttr('readonly');
This function doesn’t work on checkboxes as it prevents you from editing a field’s value, but with a checkbox you’re actually editing the field’s state (on || off)
I’ve just spend two hours figuring out why my css styled list menu works fine in Chrome, Safari etc, but not in Microsoft Internet Explorer 7. I run into this kind of crap on many occasions, but this one was a real pain in the but. Besides everything, but useful to mention.. please drop IE7 and while your at it drop your Windows OS as well!
Anyways. After a lot of reading, reloading, etc. I finally ran into comment #26 on http://drupal.org/node/84608, which stated the following code which worked out great to me:
This jQuery snippet puts all divs on your page into correct hierarchy for MSIE7 after loading the page (if implemented correct) since MSIE7 tends to make a mess out of rendering the z-indexes. In my case I had the menu finally on the highest z-index possible (I walked through all the nodes of my document) and the menu still appeared behind some form inputs. I tried all the positioning hacks you read about on stackoverflow.com f.i. but this didn't work for me. MSIE7 seems to restart the z-index on every positioned div it runs into.
Not saying you should use this, since this also messes up any z-index you have put onto a div through regular css, but it worked for me.
Na een smog, druk verkeer en water tot aan de lippen avontuur zijn we aangekomen op het heerlijke Koh Chang, ‘n paar uurtjes vanaf Bangkok. Het is hier super relaxed en we hebben vandaag heerlijk weer gehad. We zijn gisteren laat met bus en vliegtuig uit Ho chi minh aangekomen en werden vanochtend wakker met de zee aan onze tenen. Dit schitterende uitzicht gaan we over een paar dagen ruilen met al het comfort mogelijk in een mooi resort wat we vandaag hebben ontdekt. Geen zorgen over ons dus. Voor de vaders en moeders, Bankok loopt onder maar de toeristische- en zakengebieden worden beschermd door hoge zandzak muren, dus ook daarover geen zorgen.
De reden dat we een tijd niet hebben geblogd is eigenlijk omdat we de vierhonderd foto’s van al het moois van de Angkor Wat niet uitgezocht krijgen. Een geweldige ervaring. Ik zal kijken of het waterballet in Siem Reap filmpje over de beperkte lijn Youtube opkomt, want ook dat was een ervaring.
Vandaar hebben we een bus genomen naar Phnom Phen. Schitterende route. Door de flouds was een boot over het naburige meer duur of onmogelijk, dat begrepen we niet helemaal, maar dit was ook prima. Phnom Phen is wild. Het verkeer, de mensen, de tuktuks… allemaal druk en zwevend tussen verwestering en het loslaten van het juk van Pol Pot. Het slachthuis en de Killing fields waren een ervaring op het niveau van Mauthausen en Auswitsch e.d, dat mensen hiertoe in staat zijn is onmenselijk. Onze tuktuk anex gids heeft ons een hoop bij kunnen praten aan de hand van zijn ervaringen van die tijd.
Door de veel minder leuke kanten van de stad is een mooie koloniale stad zichtbaar, maar we waren blij om te vertrekken naar de laatste stop van ons Mekong avontuur: Ho chi minh city. Het visum voor Vietnam, dat we helemaal vergeten waren was snel geregeld bij het hotel. HCMC is een stad met de uitstraling van Bangkok met veel opties. De eerste dag hebben we de highlights bezocht en wat bijgeleerd over de roerige tijd waarin de Vietnamezen de laatste 4 decenia hebben geleefd. De tweede dag hebben de Cu chi tunnels bezocht, heb ik met een echte Garand rifle geschoten en door de tunnels gekropen op handen en voeten. Vervolgens hebben we het war museum bezocht. Al met al een behoorlijke insight op wat er heeft plaatsgevonden, maar begrijpen doen we het nog steeds niet helemaal. De derde dag hadden we gepland voor een waardige afsluiting van de Mekong met een bezoek aan de delta, maar de tour van de tweede dag was zo slecht dat we dat voor een volgend bezoek hebben gelaten. We hebben de creditcard nog wat laten wapperen en zijn op de 49e verdieping geweest van het hoogste gebouw van Vietnam, de Bitexco tower.
We blijven nog een paar dagen in de weelde van dit mooie eiland en hopen nog het schoolproject van Sonja en Quince consorten te bezoeken alvorens we weer terug moeten naar Bangkok om te shoppen en daarna naar huis te gaan.
Inmiddels zijn wij aangekomen in Cambodja, Siem Reap om precies te zijn. Wij hebben een prachtig hotel gevonden en zitten nu even alle Laos momenten te verwerken. Dit is maar goed ook want jullie hebben nog iets van ons tegoed.
De tour door het Bolaven Plateau was fantastisch. Niet alleen de mensen, producten en dorpjes, maar ook de natuur! Waauw wat is dat mooi hier. Wij keken onze ogen uit, maar ook in Laos een giga plastic probleem. Oke Laos heeft de rubberplantages, maar een beetje plastic recyclen op zijn tijd zit er niet. Na een aantal dorpjes te hebben bekeken en thee en koffie te hebben ingeslagen waren wij Marc kwijt……. Ja ieder zijn prioriteiten: er moest natuurlijk even een balletje getrapt worden met de plaatselijke voetbaltalentjes. Modder, koeien en geen schoenen weerhoudt deze jongens niet om compleet op te gaan in het spel.
De volgende dag zijn wij vertrokken naar Don Det. Een heerlijk eiland in de Mekong. Daar hebben wij een compleet guesthouse afgehuurd voor ons zelf. Wij hadden even geen zin in mensen. Nee hoor, het was er zo rustig. Iedereen bleef in het voorste deel van het eiland plakken en wij zijn doorgelopen en zijn daar tegen de ‘Mekong dream’ aangelopen. Dhr Home is de gastheer en zijn vrouw kookt de sterren uit de lucht. Wat fantastisch! Wij hebben heerlijk genoten van de paar dagen kijkend over de Mekong vanuit onze hangmat. Ja slecht leven. Op Don Det bestaat het leven uit chillen, beetje fietsen naar de waterval (je gelooft je ogen niet) en naar de pier om een bootje te pakken naar een andere pier. Daar lekker te zitten en dan….. Daar zijn ze de Irriwady dolfijnen. Deze dolfijnen zijn zeldzaam en onzettend lelijk, maar heel speciaal als je dan toch in enne een vin of iets boven water ziet komen.
Na een aantal dagen fietsen, hangmatteren en visfonduen zijn wij weer richting Pakse vertrokken. Na een avondje gezellig eten en borrelen (een fles LaoLao 45% kost 1 euro, net als 2 bier) op het dak van een luxe hotel met een aantal nieuwe vrienden zijn wij de volgende dag op de scooter (sorry mama Berry) gesprongen naar Champasak: Wat Phu. Mooie rit en heel leuk samen op zo een apparaat. Onderweg veel moois gezien en veel sawadeeessss naar de kindertjes onderweg. Na wat kleine opstakels onderweg aangekomen bij Wat Phu. Mindblowing mooi, sprakeloos. Jaa ook Kaatje. Het is niet te beschrijven. Op de terugweg waren de goden met ons, een lekke band op een bijna verlaten weg met twee bandenplakshops in de buurt. Dat hadden we dus overleefd, dus ‘s avonds Indiaas eten kon dan ook wel, heerlijk overigens.
Dinsdag zijn we aangekomen in het geweldige Luang Prabang. Wat een rust. Natuurlijk een ‘Tuktuk?’ of ‘boat tour my friend?’ op z’n tijd, maar verder alles op z’n Surinaams. Heerlijk eten, schitterende gebouwen en guesthouses en de Mekong, vooral tijdens de sunsets, is hier magisch. Woensdag hebben wij de stad wederom per fiets bekeken en zijn zelfs met fiets en al de Mekong overgegaan, eerst op een ferry later met een klein bootje. ‘s Avonds nog even de nightmarket opgeweest, maar zelfs dat is zo relaxed als een kledingzaak in Nederland, heel anders als in Thailand.
Eergisteren hebben we onze eerste week gevierd met een heus wit wijntje. De dag hebben we op de Mekong doorgebracht om bij een grot te komen met een uitdragerij aan boedistische beelden. Vervolgens zijn we naar een schitterende waterval geweest om daar lekker in het koude water te plonsen.
Gisteren zijn we wat moeilijker op gang gekomen. We hebben eerst lekker ontbeten en een boekje zitten lezen, ik ben momenteel bezig aan ‘first they killed my father’ een verhaal over de Khmer Rouge van Cambodja, zeer indrukwekkend en ter voorbereiding op ons verblijf in Phnom Phen. Verder hebben we nog een chinese markt bezocht en een mooie tempel op een berg. ‘s Avonds hebben we lekker op de lokale markt gegeten voor een eurootje, all you can eat.
Vanmorgen hebben de monniken bekeken die aalmoezen ophalen en daarna zijn we vertrokken naar Pakse. Een vrij saaie stad, maar we gaan morgen naar de koffieplantages van het Bolaven Plateau en daarna naar Don det, 1 van de 4000 eilandjes in een gedeelte van de Mekong.
Met een Beerlao in de ene hand en een accijnsvrije Marlboro in de andere begeven wij ons inmiddels in het fantastische Laos, Vientiane om precies te zijn. Vandaag (maandag) hebben we een mooie fietstocht gemaakt door de hoofdstad, met een heuse Arc de Triomph als hoogtepunt. Na wat kettingwissels en mijn eigen Greg LeMond op kop zijn wij toch weer Wat! (zuidoost aziatisch voor tempel) cultuur rijker.
De tocht begon fantastisch met een fijne vierzits tot onze beschikking. De tassen hebben we een dag op moeten wachten, maar ook dat is uiteindelijk goedgekomen. Bangkok was als vanouds weer histerisch, maar ideaal om te veraziaten. Even wat onderbroeken gekocht om de eerste dag fris door te komen en op de tweede dag een leuke weekendmarket bezocht.
Afgelopen zaterdag was de vertrekdag voor ons begin van de Mekongreis. Met de nachttrein zijn wij vertrokken naar Nong Khai, een plekje net voor de grens met Laos. Met een boemeltje zijn we via de friendship bridge aangekomen net buiten Vientiane. Voor 4euries zijn we naar de stad gebracht, een ritje van een half uur. Zojuist hebben we springrolls gegeten voor 3euro, het is een beetje moeilijk de verhouding te vinden Een litertje zweet later hebben we een geweldig guesthouse gevonden op honderd meter van de Mekong rivier. De reis is nu echt begonnen!
Dinsdag vertrekken we met een klein vliegtuigje naar Luang Prabang, een voormalige hoofdstad van Laos die inmiddels op de erfgoedlijst staat.