Na een smog, druk verkeer en water tot aan de lippen avontuur zijn we aangekomen op het heerlijke Koh Chang, ‘n paar uurtjes vanaf Bangkok. Het is hier super relaxed en we hebben vandaag heerlijk weer gehad. We zijn gisteren laat met bus en vliegtuig uit Ho chi minh aangekomen en werden vanochtend wakker met de zee aan onze tenen. Dit schitterende uitzicht gaan we over een paar dagen ruilen met al het comfort mogelijk in een mooi resort wat we vandaag hebben ontdekt. Geen zorgen over ons dus. Voor de vaders en moeders, Bankok loopt onder maar de toeristische- en zakengebieden worden beschermd door hoge zandzak muren, dus ook daarover geen zorgen.

De reden dat we een tijd niet hebben geblogd is eigenlijk omdat we de vierhonderd foto’s van al het moois van de Angkor Wat niet uitgezocht krijgen. Een geweldige ervaring. Ik zal kijken of het waterballet in Siem Reap filmpje over de beperkte lijn Youtube opkomt, want ook dat was een ervaring.
Vandaar hebben we een bus genomen naar Phnom Phen. Schitterende route. Door de flouds was een boot over het naburige meer duur of onmogelijk, dat begrepen we niet helemaal, maar dit was ook prima. Phnom Phen is wild. Het verkeer, de mensen, de tuktuks… allemaal druk en zwevend tussen verwestering en het loslaten van het juk van Pol Pot. Het slachthuis en de Killing fields waren een ervaring op het niveau van Mauthausen en Auswitsch e.d, dat mensen hiertoe in staat zijn is onmenselijk. Onze tuktuk anex gids heeft ons een hoop bij kunnen praten aan de hand van zijn ervaringen van die tijd.
Door de veel minder leuke kanten van de stad is een mooie koloniale stad zichtbaar, maar we waren blij om te vertrekken naar de laatste stop van ons Mekong avontuur: Ho chi minh city. Het visum voor Vietnam, dat we helemaal vergeten waren was snel geregeld bij het hotel. HCMC is een stad met de uitstraling van Bangkok met veel opties. De eerste dag hebben we de highlights bezocht en wat bijgeleerd over de roerige tijd waarin de Vietnamezen de laatste 4 decenia hebben geleefd. De tweede dag hebben de Cu chi tunnels bezocht, heb ik met een echte Garand rifle geschoten en door de tunnels gekropen op handen en voeten. Vervolgens hebben we het war museum bezocht. Al met al een behoorlijke insight op wat er heeft plaatsgevonden, maar begrijpen doen we het nog steeds niet helemaal. De derde dag hadden we gepland voor een waardige afsluiting van de Mekong met een bezoek aan de delta, maar de tour van de tweede dag was zo slecht dat we dat voor een volgend bezoek hebben gelaten. We hebben de creditcard nog wat laten wapperen en zijn op de 49e verdieping geweest van het hoogste gebouw van Vietnam, de Bitexco tower.
We blijven nog een paar dagen in de weelde van dit mooie eiland en hopen nog het schoolproject van Sonja en Quince consorten te bezoeken alvorens we weer terug moeten naar Bangkok om te shoppen en daarna naar huis te gaan.